Yeni UNEP raporu, 1,5°C hedefine geri dönmek için gereken emisyon azaltımlarını ortaya koyuyor

21 Ekim 2026

• 1,5°C hedefinin “mümkün olan en düşük” aşım senaryosu, yüzyılın ortalarındaki zirve ısınmayı 1,7-1,8°C ile sınırlandırıyor
• Bu senaryo; 2030’a kadar %18, 2035’e kadar %45 oranında emisyon azaltımı ve yüzyıl boyunca karbondioksit (CO2) uzaklaştırma kapasitesinin artırılmasını gerektiriyor
• Yenilenebilir enerji ve iklim politikalarındaki ilerlemeler, çeşitli ülkelerde ve sektörlerde somut emisyon düşüşleri sağladı; ancak hedeflenen yola girebilmek için küresel ölçekte çok büyük bir genişlemeye ihtiyaç var

Nairobi, 21 Ekim 2026 – Küresel sıcaklık artışının sanayi öncesi seviyelerin 1,5°C üzerine çıkması beklenirken, yeni bir UNEP raporu; 1,5°C hedefinin aşılma derecesini ve süresini en aza indirmek ve yüzyılın sonuna kadar tekrar 1,5°C seviyesine dönmek için sera gazı emisyonlarında acil ve ciddi kesintiler yapılması gerektiğini ortaya koyuyor.

“Emisyon Açığı Raporu 2026: Dönüş Noktası” (Emissions Gap Report 2026: The Point of Return), 1,5°C hedefinin “mümkün olan en düşük” aşım senaryosunu inceliyor. Bu senaryoya göre, yüzyılın ortalarındaki zirve ısınma 1,7-1,8°C ile sınırlandırılıyor ve küresel sıcaklık artışının 2100 yılına gelindiğinde yaklaşık yüzde 50’lik bir olasılıkla 1,5°C seviyesine veya altına düşmesi öngörülüyor.

Bu rotaya girebilmek için küresel sera gazı (GHG) emisyonlarının, 2025 seviyelerine kıyasla 2030’a kadar %18, 2035’e kadar %45 ve 2040’a kadar %69 oranında azaltılması gerekiyor. Buna karşılık, Ulusal Katkı Beyanları’nın (NDC’ler) tam olarak uygulanması, emisyonları 2025 seviyelerine göre 2030’a kadar yalnızca %5-8, 2035’e kadar ise %11-15 oranında azaltabiliyor. Bu durum, 2025-2035 dönemi için yıllık ortalama yüzde 5,7’lik bir azaltım oranı anlamına geliyor; bu oran, IPCC’nin Altıncı Değerlendirme Raporu’ndaki (AR6) ve yıllık yaklaşık yüzde 5’lik azaltım gerektiren eski senaryolardan daha yüksek.

BM Genel Sekreteri António Guterres, raporla ilgili mesajında, “Hedefin aşılması (overshoot), pes etmek anlamına gelmez. Bunu hâlâ mümkün olduğunca küçük ve kısa tutabilir, yüzyılın sonuna gelindiğinde ise sıcaklıkları yeniden 1,5 derecenin altına çekebiliriz,” dedi. “Birleşmiş Milletler Çevre Programı’nın yeni Emisyon Açığı Raporu, bunun için nelerin gerektiğini ortaya koyuyor: Küresel sera gazı emisyonlarını 2025 seviyelerine kıyasla 2030’a kadar yüzde 18, 2035’e kadar ise yüzde 45 oranında azaltmak.”

Bununla birlikte rapor, eylemleri hızlandırmak için her zamankinden daha fazla fırsat bulunduğuna dikkat çekiyor. Paris Anlaşması’nın kabulünden bu yana yenilenebilir enerji alanında büyük bir patlama yaşandı, kömür ve petrolden sağlanan toplam enerji arzı öngörülenden daha yavaş arttı ve iklim politikaları birçok yerde emisyonların düşmesini sağladı.

UNEP İcra Direktörü Inger Andersen, “1,5°C’nin üzerindeki her bir ilave derece kesri ve her bir ilave ısınma yılı; bu yıl pek çok ülkeyi sarsan ölümcül seller, sıcak hava dalgaları ve orman yangınları gibi iklim etkilerini ve risklerini artırıyor,” dedi. “Bu nedenle, zirve ısınma seviyesini en aza indirmek ve yüzyılın sonuna kadar yeniden 1,5°C hedefine dönmek için elimizden gelen her şeyi yapmalıyız. Bu mümkün.

Emisyonların hızla azaltılabileceğini gösteren pek çok başarılı örnek mevcut. Şimdi sıra, emisyonlarda hızlı, kapsamlı ve kalıcı düşüşleri tetikleyecek politikaları acilen hayata geçirme; dünyayı daha istikrarlı bir iklime, daha istikrarlı ekonomilere ve toplumlara doğru yönlendirme konusunda uluslardadır.” Sıcaklık öngörüleri hâlâ çok yüksek

Rapor, mevcut politikaların sürdürülmesi durumunda küresel ısınmanın bu yüzyıl içinde 2,8°C’ye ulaşabileceğini ve sonrasında daha da artabileceğini ortaya koyuyor. Tüm Ulusal Katkı Beyanları (NDC’ler) hayata geçirilir ve benzer çabalar devam ettirilirse, ısınma 2,6°C ile sınırlandırılabilecek. Amerika Birleşik Devletleri’nin Paris Anlaşması’ndan çekilmesi ve geçmiş emisyonlara ilişkin tahminlerin revize edilmesi nedeniyle bu sonuçlar, geçen yılki öngörülerden daha kötü bir tablo çiziyor. Geçen yılki rapordan bu yana sunulan yeni NDC’ler, bu öngörüler üzerinde kayda değer bir fark yaratmadı.

Tüm NDC’lerin ve buna ek olarak net sıfır hedeflerinin gerçekleştirildiği en iyimser senaryoda dahi, küresel ısınma bu yüzyılda ancak 2,1°C ile sınırlandırılabiliyor. Acil eyleme geçilmediği takdirde, zirve ısınma seviyesini 1,7–1,8°C’nin altında tutmak kısa süre içinde imkânsız hâle gelecek. Mevcut seviyelerdeki CO2 emisyonlarının devam ettiği her beş yıllık dönem, zirve ısınma seviyesini yaklaşık 0,1°C daha yukarı taşıyor.

Buna ek olarak, 1,5°C hedefinin aşıldığı ancak mümkün olan en düşük seviyede tutulduğu senaryo, bu yüzyıl boyunca yaklaşık 320 gigaton CO2’nin (2024 yılındaki küresel CO2 emisyonlarının yaklaşık sekiz yıllık toplamına eşdeğer) atmosferden uzaklaştırılmasını ve kalıcı olarak depolanmasını gerektiriyor. Ancak sosyoekonomik ve teknolojik zorluklar, bunun başarılma ihtimalini belirsiz kılıyor.

Başarılı iklim çalışmaları yaygınlaştırılmalı

Dünya genelindeki iklim politikalarının emisyonları azaltabildiğine ve hâlihazırda azalttığına dair artan kanıtlar göz önüne alındığında, 1,5°C seviyesine veya altına dönmek hâlâ mümkün. Rapor, iklimle ilgili politikaların uygulamaya konulmasını veya güçlendirilmesini, gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerdeki çok sayıda yapısal değişimle ilişkilendiriyor; bu değişimler, emisyonlarda önemli düşüşler sağlıyor.

220’den fazla politika değerlendirmesi, nelerin işe yaradığına dair somut kanıtlar sunuyor. Elektrik sektöründe değerlendirilen politikalar emisyonları ortalama yüzde 9 oranında azaltırken; karbon üst sınır ve ticaret sistemleri (cap-and-trade) ile karbon vergileri gibi ekonomik araçlar, incelenen dönemde çeşitli sektörlerde yüzde 5 ila 13 oranında emisyon düşüşü sağladı.

Ancak bu başarılar belirli sektörlerde, ülkelerde ve dönemlerde yoğunlaşmış durumda. Mümkün olan en düşük 1,5°C’lik aşırı ısınma yoluna girmek, bu başarıların tekrarlanmasını, genişletilmesini ve sürdürülmesini gerektiriyor.

Küresel Stok Değerlendirmesi hedeflerinin uygulanmasının hızlandırılması

İlk Küresel Stok Değerlendirmesi’nde (GST), ülkeler 2030 yılına kadar yenilenebilir enerji kapasitesini üç katına çıkarmayı ve yıllık enerji verimliliği iyileştirme oranını iki katına çıkarmayı, enerji sistemlerinde fosil yakıtlardan uzaklaşmayı, CO2 dışı emisyonları azaltmayı, ormansızlaşmayı ve orman bozulmasını durdurmayı ve tersine çevirmeyi ve daha fazlasını kabul etti.

Ancak, enerji sistemlerindeki CO2 emisyonları, karayolu taşımacılığı emisyonları ve özellikle metan emisyonları olmak üzere CO2 dışı emisyonlar da dahil olmak üzere mutlak sera gazı emisyonlarını izleyen tüm göstergelerdeki son değişim oranları yanlış yöne gidiyor. Mevcut politika senaryoları, bu emisyonların bazılarının 2030 yılına kadar istikrara kavuşacağını öngörürken, hiçbiri 1,5°C’lik aşırı ısınmanın büyüklüğünü ve süresini en aza indirmek için gereken hızda ve ölçekte düşüşler göstermiyor.

İkinci GST, öncelikli azaltma eylem alanlarını yeniden teyit ederek, nicel hedefleri 2035 ve 2040’a kadar uzatarak ve mevcut eylem alanlarını daha net ve mümkün olduğunca nicel hedefler aracılığıyla daha somut hale getirerek birincisinin üzerine inşa edilebilir. Rapor, en düşük 1,5°C aşım senaryosuna uygun olarak, 2035 ve 2040’a kadar bu tür uzatmaların ön değerlendirmesini sunmaktadır.

Küresel yenilenebilir enerji kapasitesini üç katına çıkarmak ve yıllık enerji verimliliği iyileştirme oranını iki katına çıkarmak hedefi için, 2035’e kadar bir uzatma, yenilenebilir elektrik kapasitesinin en az üç katına çıkarılmasını ve GSYİH’nin birincil enerji yoğunluğunun 2025 seviyelerine göre en az yüzde 30 oranında azaltılmasını gerektirir. 2040 için bu tahminler sırasıyla en az 4,5 kat ve en az yüzde 40’a yükselmektedir.

İyi haber şu ki, Paris Anlaşması’nın kabulünden bu yana, küresel yenilenebilir elektrik kapasitesi beklenenden üç kat daha hızlı büyüdü ve güneş fotovoltaik (PV) kurulumu yedi kat daha hızlı arttı. Bu eğilimlerin ek politikalarla desteklenerek devam ettirilmesi, dünyayı 2030 yılına kadar yenilenebilir enerji kapasitesini üç katına çıkarma ve elektrik üretiminde rüzgâr ile güneş enerjisinin payını, 1,5°C hedefinin aşılma miktarının mümkün olan en düşük seviyede tutulduğu senaryoyla uyumlu düzeylere yükseltme rotasına sokacaktır.

Enerji sistemlerinde fosil yakıtlardan uzaklaşma hedefini ileriye taşımak; toplam enerji arzı içindeki kömür, petrol ve doğal gaz paylarının 2025 yılına kıyasla 2035 yılına kadar küresel ölçekte sırasıyla en az yüzde 55, yüzde 15 ve yüzde 5 oranında azaltılmasını gerektirecektir. 2040 yılına gelindiğinde ise bu oranların sırasıyla en az yüzde 75, yüzde 30 ve yüzde 35 seviyesinde azaltılması gerekecektir.

Bunun yanı sıra, kömürden elektrik üretimi 2035 yılına gelindiğinde 2025 seviyesine kıyasla en az yüzde 75 oranında düşmeli ve 2040 yılına kadar küresel ölçekte tamamen kullanımdan kaldırılmalıdır. Metan emisyonlarının ise 2035 yılına kadar 2025 seviyelerinin en az yüzde 25, 2040 yılına kadar ise en az yüzde 40 altında olması gerekmektedir.

Birleşmiş Milletler Çevre Programı (UNEP) Hakkında

UNEP, çevre konusunda küresel çapta önde gelen sestir. Kurum; uluslara ve halklara, gelecek nesillerin yaşam kalitesinden ödün vermeden kendi yaşam kalitelerini iyileştirmeleri için ilham vererek, onları bilgilendirerek ve destekleyerek, çevrenin korunması konusunda liderlik eder ve iş birliğini teşvik eder.

Kaynak:https://www.unep.org/en/news-and-stories/press-release/new-unep-report-lays-out-emission-cuts-needed-return-15degc