Food & Water Watch, en büyük 500 su sistemine ait faturalandırma verilerini analiz ederek, maliyetlerin genel enflasyondan 1,6 kat daha hızlı arttığını tespit etti
Yazan: Cris Tolomia · 7 Ekim 2026
Food & Water Watch tarafından Salı günü yayınlanan bir rapora göre, tipik bir hanenin içme suyu faturaları 2015 ile 2025 yılları arasında %62 oranında artarak genel enflasyon, gıda fiyatları ve medyan hanehalkı geliri artış hızını geride bıraktı.
Savunuculuk grubu, analizini ABD’deki en büyük 500 topluluk su sisteminden (toplamda ülke nüfusunun neredeyse yarısı olan yaklaşık 155 milyon kişiye içme suyu sağlayan hizmet sağlayıcıları) elde edilen faturalandırma verilerine dayandırdı. Raporda, aynı on yıllık dönemde genel tüketici fiyatlarının %39, gıda fiyatlarının ise %30 arttığı; her iki oranın da su faturası artış hızının oldukça altında kaldığı belirtildi.
Yıllık 60.000 galonluk tüketime dayalı olarak, 2025 yılında ortalama bir su sistemi tipik bir haneden yıllık 531 dolar ücret talep etti; ancak maliyetler ülke genelinde büyük farklılıklar gösterdi. New York’un Hempstead kentindeki bir kamu su sistemi 133 dolar ücret alırken, California’nın San Jose kentindeki özel bir şirket sistemi 1.416 dolar talep etti. Eyalet genelindeki ortalamalara bakıldığında, 1.383 dolar ile en yüksek maliyet Batı Virginia’da, 286 dolar ile en düşük maliyet ise Idaho’da görüldü.
Rapora göre, hanehalkı su maliyetleri kazançların da üzerine çıkarak, on yıllık süreçte ulusal medyan hanehalkı gelir artış oranını 19 puan geride bıraktı. Louisiana, Maryland ve Batı Virginia’da faturalar, eyalet medyan hanehalkı gelirlerinden yaklaşık iki kat daha hızlı arttı. New Hampshire’da su faturaları gelirlerden neredeyse beş kat daha hızlı yükseldi; eyalet aynı zamanda %177 ile en yüksek genel artışın kaydedildiği yer oldu ve onu %114 ile Oregon ve %95 ile Batı Virginia izledi.
Mülkiyet türüne göre ortaya çıkan fark çarpıcıydı: Kâr amacı güden hizmet sağlayıcılar tipik bir haneden yıllık ortalama 823 dolar tahsil ederken, kamuya ait sistemlerde bu rakam 494 dolardı; yani arada 329 dolarlık, bir başka deyişle yaklaşık üçte ikilik bir fark söz konusuydu. Veri setindeki 500 sistemin yalnızca %11’ini oluşturmalarına rağmen, özel hizmet sağlayıcılar en pahalı 25 sistem listesindeki her 100 sıradan 44’ünü işgal ediyordu. En ucuz 25 sistemin tamamı ise kamuya aitti.
Food & Water Watch’un su politikası direktörü ve raporun ortak yazarlarından Mary Grant yaptığı açıklamada, “Amerika genelinde suya erişim maliyeti krizi hızla büyüyor,” dedi. “Su sistemlerimiz üzerindeki aşırı şirket kontrolü ve yaşlanan altyapıya yönelik federal yatırım eksikliği faturaları yükseltiyor ve faturayı ödeme yükünü hanelerin sırtına yüklüyor.”
İncelenen sistemlerin %93’ünde su faturaları, raporun belirlediği “ödenebilirlik” sınırını aştı; bu sınır, en düşük gelir dilimindeki haneler için maliyetlerin gelirin %1,5’ini aşması durumunu “ödenemez” olarak tanımlıyor. En ağır mali yüklerle karşılaşan bölgeler Batı Virginia ve Porto Riko oldu. Rapora göre, Batı Virginia’daki düşük gelirli haneler gelirlerinin yaklaşık %11’ini suya harcarken, Porto Riko’dakiler bu oranın yaklaşık %20’sini harcıyordu.
Rapor; artan maliyetleri yaşlanan altyapı, azalan federal fonlar, kimyasal kirliliğin giderilmesi çalışmaları ve iklim kaynaklı harcamalara bağladı. Raporda, İki Partili Altyapı Yasası’nın 2026 mali yılına kadar su hizmetleri için finansman sağladığı, ancak bu desteğin artık sona erdiği belirtildi.
Source:https://qz.com/us-drinking-water-bills-rose-62-percent-decade-100726
